Hoe het begon int Duits 

Eerwaarde Heer Michaël Ghijs was gedurende decennia de dirigent en bezieler van Cantate Domino. Zijn levensverhaal is goeddeels de geschiedenis van het koor.

De jaren 60: in het ‘klein’ college groeit een groot knapenkoor

Zoals in de meeste andere scholen werd vanaf de stichting in 1881 ook in het Sint-Maarteninstituut, het “klein college”, aan muziek gedaan om proclamaties en misvieringen op te luisteren. In de loop van de geschiedenis van het Sint-Maarteninstituut worden met vallen en opstaan meerdere koortjes opgericht.

Reeds in 1961 was er een eerste buitenlands optreden in Tilburg, gevolgd door Düsseldorf. Renaat Mores, organist aan de St-Martinuskerk, werd begeleider; in 1967 wordt hij opgevolgd door Kristiaan Van Ingelgem. In 1962 krijgt het koor de naam “Cantate Domino”. Door de eerste prijs op het Internationaal Koorfestival van de Jeugd in Neerpelt en de eretitel radioschoolkoor in 1962 wordt het koor ook gevraagd voor andere radio-en TV-opnames, alsook om mee te werken aan grotere werken met orkest.

Op 15 december 1963 is Cantate Domino voor de eerste keer te gast bij koning Boudewijn en koningin Fabiola en in april 1966 wint Cantate Domino op het internationaal congres van “Pueri Cantores” te Loreto in Italië. Elk jaar wordt er ook naar het buitenland gereisd, in de jaren ‘60 enkel nog naar Europese landen. Eind 1967 wordt al gezongen in de fameuze Queen Elisabeth Hall in Londen en in 1969 wordt met Pasen naar Tsjechoslovakije achter het “Ijzeren Gordijn” getrokken. Meteen groeien ook de internationale contacten en zijn meerdere koorgroepen te gast in Aalst.

De jaren 70: Cantate Domino wordt een wereldkoor

n 1970 neemt het koor voor de eerste keer het vliegtuig voor een concertreis naar de Verenigde Staten waarbij in 10 staten opgetreden wordt.

Ook de jaren nadien worden verre reizen ondernomen: Israël, Polen, Zuid-Afrika, Finland, Colombia en Zuid-Amerika, nogmaals de VS.

Op muzikaal vlak is zeker het concert “In memoriam Dom Renaat Van Hecke” in september 1971 in Dendermonde te vermelden. In december van hetzelfde jaar is het koor voor de 2de keer te gast bij het Belgisch koningspaar. De Johannes- en Mattheuspassie en het Weihnachtsoratorium van Bach, de Coronation Anthems en “The Messiah” van Häendel, zijn werken die regelmatig op de affiche staan. Maar ook werken als het War Requiem van Britten of de motetten van Pachelbel, Schütz en Bach worden uitgevoerd: er wordt deelgenomen aan de 3de en de 8ste Symfonie van Mahler, of het Requiem van Mozart,…: de agenda is steeds goed gevuld. Een bijzondere eer valt het koor te beurt wanneer het in juni 1976 als eregast gevraagd wordt door de wereldberoemde Regensburger Domspatzen om hun 1000-jarig bestaan op te luisteren.

In de jaren ‘70 zijn achtereenvolgens Herman Verschraegen, Jozef D’Hoir en E.H. Jacques De Mey de begeleiders van het koor.

De jaren 80: ambassadeur van de Kerk van Vlaanderen

De concertreizen gaan nu ook naar Azië Japan, Taiwan, Singapore en Thailand, maar ook naar de Sovjetunie, Venezuela, Polen, Zuid-Afrika, Egypte en de USA. Voor het 20-jarig bestaan worden in 1980 voor de jubelconcerten de indrukwekkende Mariavespers van Claudio Monteverdi uitgevoerd. Er wordt in het zelfde jaar nog samengewerkt met namen als Claudio Abbado voor het Te Deum van Berlioz en Pierre Bartholomé voor “Les Béatitudes” van César Franck. In 1984 viert het koor zijn zilveren jubileum en naast Eerste Minister Martens en prinses Paola zijn tal van andere autoriteiten aanwezig op het jubelconcert in Aalst. In 1984 wordt E.H. M. Ghijs tevens door de Persbond uitgeroepen tot Aalstenaar van het jaar. Voor de viering van het 30-jarig bestaan worden in 1989 het Requiem van Webber, de Chichester Psalms van Bernstein en het “Te Deum Laudamus” van Van Ingelgem uitgevoerd. In 1988 wordt E.H. J. De Mey als begeleider afgelost door Tom Deneckere.